2:15 عصر | ۱۳۹۸ پنج شنبه ۳۱ مرداد
کد خبر: 59569 تاریخ انتشار: ۱۳۹۸ شنبه ۱۸ خرداد - 10:35 صبح ارسال به دوست نسخه چاپی

زیر و بم‌های «امید» در مجلس

گفتگو نیوز/ گروه سیاسی: در حالی که تنها یک سال به پایان دوره مجلس دهم و کمتر از ۹ ماه به انتخابات مجلس آینده باقیمانده، برگزاری انتخابات هیات رییسه مجلس بار دیگر بحث‌هایی را در خصوص کارآمدی فراکسیون امید مجلس برانگیخت.

فراکسیون امید در انتخابات هیات رییسه سال چهارم مجلس بدون ائتلاف با دو فراکسیون سیاسی دیگر مجلس لیست کامل ۱۲ نفره ارائه کرد و محمدرضا عارف را نیز به عنوان کاندیدای ریاست این فراکسیون معرفی کرد اما در نهایت آنچه اتفاق افتاد از دست دادن کرسی نایب رییسی علی مطهری بود که همین امر انتقاداتی را نسبت به این فراکسیون به دنبال داشت.
اما آنچه باعث شد که توقعات از فراکسیون امید در مجلس دهم رو به افزایش برود تصاحب حدود ۱۷۰ کرسی از ۲۹۰ صندلی پارلمان توسط فهرست امید بود؛ بُردی که بعد از سه دوره مجلس اصولگرا، شیرین به نظر می‌آمد اما واقعیت چیز دیگری بود.
کاظم جلالی و دوستانش که بخش عمده‌ای از آنها با لیست امید به مجلس دهم راه یافته بودند خیلی زود مسیر خود را از فراکسیون امید جدا کردند و فراکسیون مستقلین را تشکیل دادند، همین امر باعث شد دو قطبی همیشگی اصلاح‌طلب-اصولگرای مجالس این بار به یک سه ضلعی تبدیل شود؛ فراکسیون ولایی(اصولگرایان)، فراکسیون مستقلین و فراکسیون امید(اصلاح‌طلبان). در نتیجه بخش زیادی از نمایندگانی که پیش بینی می‌شد به عضویت فراکسیون امید دربیایند، جذب فراکسیون مستقلین شدند.
اولین سنگ محک فراکسیون امید انتخابات ریاست موقت مجلس بود که در آن علی لاریجانی با 173 رای در مقابل محمدرضا عارف با 103 رایپیروز شد و در ادامه با انصراف عارف از انتخابات ریاست مجلس در سال اول، لاریجانی با 237 رئیس مجلس شد. البته توفیق مهم فراکسیون امید در این دوره از انتخابات هیات رییسه نایب رییسی مطهری و پزشکیان بود که تا سال سوم به همین منوال ادامه داشت.
فراکسیون امید در انتخابات هیات رییسه کمیسیون‌ها در سال اول مجلس دهم نیز تنها موفق شد ریاست دو کمیسیون برنامه و بودجه و بهداشت را به دست بگیرد.
کمی بیش از یکسال بعد از تشکیل مجلس دهم و پس از اینکه اعضای فراکسیون امید در جریان انتخابات دوره دوازدهم ریاست جمهوری به انحای مختلف از ریاست جمهوری حسن روحانی حمایت کردند گذار دولت برای اخذ رای اعتماد وزرای کابینه به مجلس افتاد؛ در جریان رای اعتماد کابینه دوازدهم نیز محمدجواد آذری جهرمی علیرغم مخالفت امیدی‌ها به وزارت رسید و حبیب‌الله بی‌طرف نیز برخلاف نظر مثبت امیدی‌ها موفق به کسب رای اعتماد از مجلس نشد.
در مهرماه سال ۹۶ بود که ۸۶ نماینده عضو فراکسیون امید پای تذکری در مورد برداشتن محدودیت‌های سید محمد خاتمی را امضا کردند. شاید این تذکر را بتوان به عنوان مصداقی عینی برای تعداد اعضای اصلاح‌طلب مجلس دهم دانست.
موضوع استیضاح عباس آخوندی و علی ربیعی در اسفندماه سال ۹۶ نیز از مواردی بود که عملکرد فراکسیون امید را به نقد کشید، در جریان این دو استیضاح که به خاطر سقوط هواپیمای تهران یاسوج کلید خورد فراکسیون امید که برخی اعضای آن سردمدار این استیضاح بودند ابتدا از این استیضاح‌ها حمایت کرد اما در ساعات پایانی منتهی به استیضاح حمایت خود را از این دو عضو کابینه اعلام کرد. البته آخوندی و ربیعی هر دو در آن استیضاح موفق به کسب رای اعتماد مجلس شدند اگرچه آخوندی هفت ماه بعد استعفا داد و ربیعی هم پنج ماه بعد از این استیضاح ناکام، بالاخره در مجلس استیضاح و برکنار شد.
شاید یکی از توفیقات امید در مجلس دهم را بتوان تصویب لوایح CFT و پالرمو در مجلس دانست که البته نظر موافق علی لاریجانی و فراکسیون مستقلین هم نقش تعیین کننده‌ای در آن داشت خصوصا که مخالفت‌ها با این دو لایحه از سوی نهادهای مختلف بالا گرفته بود و حتی به ارسال پیامک‌هایتهدیدآمیز برای نمایندگان و تجمع‌های سازماندهی شده مقابل مجلس کشید.
طرح اصلاح قانون انتخابات مجلس برای حل مشکل مینو خالقی، طرح کاهش مجازات اعدام محکومان مواد مخدر، طرح حمایت از سیل‌زدگان، طرح تروریستی‌خواندن ارتش آمریکا، طرح اصلاح قانون منع بکارگیری بازنشستگان، طرح تشدید مجازات اسیدپاشی، طرح عفو عمومی مجرمان سیاسی، طرح حمایت از افشاکنندگان فسادهای مالی، طرح ممنوعیت ازدواج کودکان، طرح افزایش سهم زنان در مجلس و کلید زدن گفت‌وگوی ملی و … هم از دیگر اقدامات فراکسیون امید در سه سال گذشته بود که البته برخی از آنها به ثمر نشست و به قانون تبدیل شد و برخی دیگر هم نتایج ملموسی نداشت و ناکام ماند.
انتخابات هیات رییسه مجلس، تصویب لوایح بودجه سالانه و برنامه ششم، بررسی صلاحیت وزرای پیشنهادی دولت دوازدهم، استیضاح وزرا و تصویب لوایحی مثل CFT و پالرمو در این دوره مجلس کم کم وزن امید را مشخص کرد و نشان داد که اتفاقا این فراکسیون مستقلین است که در مقاطع حساس و بزنگاه‌ها تاثیرگذار است چرا که هیچکدام از فراکسیون‌ها اکثریت نیستند و هرگاه فراکسیون مستقلین به سمت امید یا ولایی‌ها متمایل شود می‌تواند در حصول نتیجه موفق باشد.
البته طبیعتا براساس ورود اکثریت ۱۷۰ نفری فهرست امید به پارلمان انتظاری در افکار عمومی ایجاد شده بود که در نتیجه پس از برخی ناکامی‌ها انتقاداتی را متوجه امیدی‌های مجلس می‌کرد؛ انتظاری به حق که شاید در صورت انتشار فهرست اعضای فراکسیون امید تکلیف را روشن می‌کرد اما فراکسیون امید علیرغم وعده‌ای که در این زمینه داد به خاطر برخی اختلافات درونی نهایتا این فهرست را منتشر نکرد.
فراکسیون امید در انتخابات هیات رییسه سال پایانی مجلس دهم هم ترجیح داد با تعیین حد و مرز خود عطای ائتلاف با سایر فراکسیون‌ها را به لقایشان ببخشد وبه صورت مستقل کاندیداهای خود را برای ریاست و سایر ارکان هیات رییسه معرفی کند تا شاید چند ماه‌ مانده به انتخابات مجلس یازدهم این پیام را به جامعه بدهد که این مجلس، مجلس اصلاح‌طلبان نیست و کاستی‌هایش را به حساب اصلاح‌طلبان نگذارید، پیامی که شاید بهایش از دست دادن کرسی استراتژیک نایب‌رییسی برای فراکسیون امید بود.
 


نظر شما
نام:
پست الکترونیکی:  
نظر شما:  
کد امنیتی: