6:02 صبح | ۱۳۹۸ چهارشنبه ۳۰ مرداد
کد خبر: 59924 تاریخ انتشار: ۱۳۹۸ شنبه ۲۲ تير - 5:34 عصر ارسال به دوست نسخه چاپی

وقتی گاندو صاحبش را گاز می‌گیرد

واکنش‌ها به این سریال محدود به سیاسیون نبود؛ همسر شهید مرتضی آوینی هم بعد از پخش این سریال با اشاره به طرح نام مجتبی امینی، مدیر عامل پیشین مؤسسه‌ی شهید آوینی به عنوان تهیه‌کننده‌ی سریال از آن تبری جست و گفت که این نام که قانوناً پس از شهادت سید مرتضی آوینی باید به خانواده تعلق می‌داشته به سبب بعضی بی‌قانونی‌ها در اختیار مؤسسه‌ی دیگری قرار گرفته که هیچ‌یک از اعضای خانواده در آن حضور نداشته‌اند، با آن همکاری نکرده‌اند و اطلاعی از ساز و کار آن ندارند

گفتگو نیوز/ گروه اجتماعی: گاندو، تمساح پوزه کوتاه ایرانی را شاید تا قبل از این خیلی‌ها نمی‌شناختند؛ جانوری که بعد از پخش یک سریال سی قسمتی با موضوع جاسوسی و با همین نام شناخته شد.

این سریال ماجراهای مربوط به جیسون رضاییان خبرنگار ایرانی-آمریکایی روزنامه واشنگتن پست در ایران تا زمان دستگیری و بعد از آن تبادل وی با ایالات متحده آمریکا در چارچوب برجام را روایت می‌کرد؛‌ روایتی که یک نهاد امنیتی را در مقابل دولت قرار می‌داد و به زعم دولتی‌ها در پی تضعیف دولت بود.

البته واکنش محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه که در این سریال به تصویر کشیده شده این بود که «من بحمدالله نگاه نمی‌کنم بنابراین نگران نیستم.» او همچنین گفت که کلاً تلویزیون را نگاه نمی‌کند.

اما غیر از واکنش وزیر امور خارجه باقی واکنش‌ها به این سریال از سوی دولتی‌ها و فعالان سیاسی عموما اصلاح‌طلب واکنش اعتراضی بود چه اینکه روایت این سریال از رویکرد دولت به پرونده جیسون رضاییان، رویکرد منفعلانه، حمایت و تلاش برای آزادی هر چه سریعتر او بود.

به نظر می‌رسد سازندگان این سریال همچنین زیر سوال بردن توافق برجام را در این سریال دنبال می‌کردند. دیالوگ‌های بیانیه‌ مانند امنیتی‌های این سریال در مقابل دیپلمات‌ها اینگونه القا می‌کند که آنها از ابتدا به بدعهدی آمریکا اطمینان داشته و دیپلمات‌ها را از این توافق بر حذر می‌داشتند اما دستگاه دیپلماسی همچنان منفعلانه تن به این توافق داده است.

علی مطهری هم در یادداشتی سریال «گاندو» را بیشتر تخیلی دانسته و گفته این سریال در واقع رهبری را هم زیر سؤال برده است چون این گونه تصمیمات و آزادی این گونه افراد بدون اطلاع ایشان انجام نمی‌شود.

مطهری همچنین گفته اگر آزاد شدن جیسون رضائیان آن گونه که سریال بر آن تأکید دارد صرفاً برای دریافت پول‌های بلوکه شده بوده است، پس تکلیف مجازات جاسوس چه می‌شود؟ و اگر از اول برای معامله بازداشت شده بوده قبح بیشتری دارد و با اصول اخلاقی اسلام سازگار نیست.

او این اقدامات را افراطی و دنباله اقدامات کسانی دانسته که مصمم بودند برجام اجرا نشود و آنقدر کارشکنی کردند تا به هدف‌شان رسیدند و زمینه خروج ترامپ از برجام فراهم شد.

یکی از نکات جالب توجه در این سریال به تصویر کشیدن نقش فعال یک دستگاه امنیتی در معامله پرداخت پول به ایران در قبال آزادی جیسون رضاییان بود. آنچه به تصویر کشیده می‌شود این است که با پیشنهاد این دستگاه امنیتی مبلغ ۱٫۷ میلیارد دلار به‌صورت اسکناس نقد به ایران در ازای تبادل جیسون رضاییان پرداخت می‌شود و دولتی‌ها هم این دستاورد نیروهای امنیتی را به نام برجام مصادره به مطلوب و به نام خود تمام می‌کنند.

اما این مبلغ در واقع در قبال آزادی جیسون رضائیان و سه زندانی ایرانی- آمریکایی دو تابعیتی یعنی سعید عابدینی، امیرمیرزایی حکمتی، و نصرت‌الله خسروی و همزمان با قرائت بیانیهٔ اجرایی شدن برجام در وین پرداخت شد؛ مبلغی که مربوط به یک پرداخت ۴۰۰ میلیون دلاری ایران به آمریکا برای خرید تسلیحات در دهه ۷۰ میلادی و ۱٫۳ میلیارد دلار سود آن بوده ‌است.

در این میان جیسون رضائیان گفته که آمریکا این مبلغ را در ازای آزادی او نداده بلکه به گفته او «این از زرنگی و درایت رئیس‌جمهور اوباما بوده‌است، که وقتی دید براساس حکم دادگاه حل اختلاف بین ایران و آمریکا مجبور به پرداخت بدهی به ایران است آن را زودتر در توافقات مطرح کرد که هزینه کمتری به ایران پرداخت کند و این تنها یک اتفاق بود که پرداخت این هزینه با آزادی من همراه و همزمان شد.»

اما واکنش‌ها به این سریال محدود به سیاسیون نبود؛ همسر شهید مرتضی آوینی هم بعد از پخش این سریال با اشاره به طرح نام مجتبی امینی، مدیر عامل پیشین مؤسسه‌ی شهید آوینی به عنوان تهیه‌کننده‌ی سریال از آن تبری جست و گفت که این نام که قانوناً پس از شهادت سید مرتضی آوینی باید به خانواده تعلق می‌داشته به سبب بعضی بی‌قانونی‌ها در اختیار مؤسسه‌ی دیگری قرار گرفته که هیچ‌یک از اعضای خانواده در آن حضور نداشته‌اند، با آن همکاری نکرده‌اند و اطلاعی از ساز و کار آن ندارند.

البته او گفته پس از دوندگی‌های فراوان سال پیش این نام به مؤسسه‌ای باز پس داده شد که زیر نظر خانواده اداره می‌شود، و نام مؤسسه‌ی قبلی به انتخاب مدیرانشان به «مؤسسه‌ی آرای شهید آوینی» تغییر یافت. اگرچه مؤسسه به نام انتخابی خود وفادار نماند و فعالیت‌هایش را کماکان با همان عنوان قبلی ادامه می‌دهد.

خانواده‌ی شهید آوینی همچنین اعلام کرده که در «مؤسسه‌ی آرای شهید آوینی» نقشی نداشته و انتظار دارد این مؤسسه خود را به رعایت قوانین نظام جمهوری اسلامی ملتزم بداند و موجب سردرگمی مخاطبان نشود.

البته روابط عمومی «موسسه اندیشه شهید آوینی» در توضیحاتی با اشاره به سابقه ۲۰ ساله «مؤسسه فرهنگی شهید آوینی» اعلام کرد: «از آنجایی که خانواده معزز شهید آوینی قصد ثبت مؤسسه فرهنگی به نام شهید آوینی را داشت، متعاقب پیگیری‌های به عمل آمده، این امکان فراهم شد و «مؤسسه فرهنگی شهید آوینی» به «مؤسسه اندیشه شهید آوینی» تغییر نام یافت و پس از تغییر نام رسمی مؤسسه، که تاحدودی با تغییر مدیرعامل و مدیریت مؤسسه نیز همراه شد، همه اقدامات با استفاده از عنوان جدید صورت گرفته است.»

آرش قادری، نویسنده گاندو اما در مصاحبه‌ای که بسیار حاشیه‌ساز شد درباره‌ی شخصیت جیسون رضائیان ـ خبرنگار واشنگتن پست ـ که در این سریال با عنوان مایکل هاشمیان بازی پیام دهکردی به تصویر کشیده شد، در پاسخ به اینکه این کاراکتر چقدر به واقعیت این فرد نزدیک است، گفت: «یک پرونده از ایشان در موسسه شهید آوینی موجود بود که به دست من رسید. روال اینکه ایشان چگونه آمده و چگونه دستگیر شده است چیزی نزدیک ۱۰۰ صفحه شرح ماوقع بود. من به آن استناد کردم و به طور کلی ۸۰ درصد قصه ـ غیر از مسیر مایکل هاشمیان و جیسون رضائیان ـ تخیل بنده بود.»

اینکه چطور سریالی که به گفته نویسنده‌ آن ۸۰ درصد تخیل بوده با عنوان داستان واقعی به مخاطب ارایه می‌شود یک بعد ماجراست و بعد دیگر اینکه چطور پرونده ۱۰۰ صفحه‌ای جیسون رضاییان سر از موسسه شهید آوینی که ظاهرا یک موسسه فرهنگی است درآورده؟!

نهایتا به نظر می‌رسد این سریال اگر برای برخی خانواده‌های ایرانی یک سرگرمی بود برای سازندگان آن پروژه‌ای برای تخریب دولت و زیر سوال بردن دستاوردهای آن بود؛‌ هر چه که هست قطعا جدل‌هایی که در نتیجه پخش این سریال درگرفت سودی به حال کشور نخواهد داشت.



نظر شما
نام:
پست الکترونیکی:  
نظر شما:  
کد امنیتی: